Moleculaire orbitalen (MO's) in kleine moleculen

Orbitalen, wat zijn dat? Om een gecompliceerd onderwerp heel kort samen te vatten:
Orbitalen zijn functies die de verdeling van de elektronen in een atoom of molecuul beschrijven. Aan elke functie is ook een energieniveau verbonden.
In atomen onderscheiden we van laag naar hoog de 'schillen' 1s, 2s, 2p, 3s, 3p, 3d enz. Elk p niveau is onderverdeeld in 3 functies, elk d niveau in 5.
In moleculen worden de orbitalen (MO's) voorgesteld als combinaties van deze atoomorbitalen (AO's), en ook gerangschikt naar hun energie. AO's van verschillende atomen kunnen zulke combinaties vormen als ze


Tussen twee atomen komt een covalente binding tot stand als de totale energie van de elektronen in de MO's lager is dan in de oorspronkelijke AO's.

Er wordt gebruik gemaakt van VRML bestanden om de orbitalen ruimtelijk weer te geven.
Op de cd-rom staat de VRML viewer Cortona in de 'plugins' map. Deze moet geïnstalleerd zijn in de browser om de VRML bestanden te kunnen bekijken, draaien, zoomen etc.
Bij sommige moleculen is ook een 3D structuur opgenomen met de Java applet Jmol.

Sinds begin 2006 bieden we ook een all-Jmol versie van de orbitalen, waarvoor dus geen VRML-viewer nodig is.

Voor elk molecuul wordt (in zwart) een energieschema getoond, waarvan de lijnen aanklikbaar zijn. De orbitalen zijn van onder af bezet, afhankelijk van het totaal aantal electronen. (Het 1s niveau is weggelaten bij atomen zwaarder dan waterstof)
In rood zijn de atoom-orbitalen (AO's) weergegeven waaruit de MO's opgebouwd zijn. Op de eerste pagina is de vorm van de s, p en d AO's apart te bekijken. De d AO's worden in de voorbeeldmoleculen niet gebruikt.
Deze pagina's zijn ontleend aan een eerstejaars-cursus molecuulstructuur, waarbij gekeken wordt naar de relatieve bijdragen van de AO's in de MO's, en naar de verschuivingen in de niveaus -en in aard van de binding- gaande van C2 naar F2.
Op deze CD-ROM tonen we de orbitalen los van deze context, met slechts kort commentaar.

De orbitalen worden getoond als iso-amplitude oppervlak: de verzameling van punten met gelijke waarden voor de amplitude van de golffunctie.
Deze waarde is zo gekozen dat de voornaamste bijdragen van AO's te herkennen zijn.
De amplitude heeft ook een fase (+ of -) wat tot uitdrukking gebracht wordt met een verschillende kleur.
Noot: deze links openen een nieuw browser venster!

Terugnaar startpagina